Dirençlerin 4 temel sınıflandırması vardır: sabit, değişken, doğrusal ve doğrusal olmayan. Bir direnç, bilinen bir direnç değerine sahip olacak şekilde tasarlanır; “belirli bir direnç miktarına sahip olacak şekilde özel olarak tasarlanmış ve üzerinden geçen elektrik akımına karşı koymak veya onu sınırlamak için kullanılan bu bileşen ve cihazlara direnç denir,” ElectricalTechnology.org belirtti.

 

Belirli bir devre için hangi tür direncin kullanılacağına karar verirken göz önünde bulundurulması gereken birçok faktör vardır.

 

• Direnç

• Tolerans

• Nominal Güç Dağılımı

• Paket ve montaj

• Voltaj değeri

• Malzeme yapısı

• Parazitikler (Endüktans ve Kapasitans)

• Termal aralık

• Gürültü

Direnç, “bir direnç için temel seçim kriteridir,” diye belirtiyor CircuitMaker.com. Ancak yukarıdaki diğer faktörlerin etkisinin de seçilen direnci etkileyeceği unutulmamalıdır, çünkü her devrede ele alınması gereken birden fazla özel ihtiyaç ortaya çıkar. Hangi sıcaklık aralıklarında çalışacağını, hangi güç ihtiyaçlarının olduğunu, hem güç kaynağını hem de bunun devreyi nasıl etkilediğini belirlemeniz gerekir.

 

Seçim süreci, seçiminize yardımcı olacak unsurları sağlayan direnç renk kodlamasına başvurmalıdır.

 

 

Paketleme ve montaj seçilirken aşağıdaki sorular göz önünde bulundurulmalıdır.

 

 “Tek seferlik bir parçayı elle mi lehimleyeceksiniz? Prototip mi yapıyorsunuz yoksa küçük parti montajı mı yapmayı düşünüyorsunuz? Kitlesel üretime mi geçeceksiniz? Maliyet sizin için birincil endişe mi? Direncin yüksek voltajlara dayanması mı gerekiyor? Çok fazla ısı dağıtması mı gerekiyor?”.

 

Dirençler akım akışını kontrol ettiğinden, empedans dağıtılması gereken ısı oluşturur. Bu durum, doğru güç değerine sahip direnç kullanılmazsa ısının birikmesine ve devre arızasına neden olabilir.

 

Benzer şekilde, voltaj değeri devrenin büyüklüğüne bağlı olarak önem kazanır. Daha küçük birimler, temas noktalarının birbirine daha yakın olduğu anlamına gelir ve direncin doğru voltaj değeri kullanılmazsa arklanmaya neden olabilir. Yüksek voltajlı sistemler, potansiyel güç dağılımı ihtiyaçlarını karşılamak için bazı devrelerde daha büyük veya birden fazla direnç kullanılmasını gerektirir.

 

Gürültü de bir faktördür. Dirençler genellikle basit pasif cihazlar olsa da gürültülü olabilirler. Dirençlerde üç ana gürültü türü vardır: atış (shot), termal ve flicker gürültüsü.

 

Elektronikte atış (shot) gürültüsü, elektrik yükünün kesikli doğasından kaynaklanır. Termal gürültü “bir elektrik iletkeni içindeki yük taşıyıcılarının (genellikle elektronların) termal titreşiminden kaynaklanan elektronik gürültüdür ; bu, uygulanan herhangi bir voltajdanbağımsız olarak dengede meydana gelir. Termal gürültü tüm elektrik devrelerindemevcuttur”. Flicker gürültüsü “neredeyse tüm elektronik cihazlarda meydana gelir ve iletken bir kanaldaki safsızlıklar, bir transistörde taban akımından kaynaklanan üretim ve rekombinasyon gürültüsü gibi çeşitli başka etkilerle birlikte ortaya çıkabilir”.

 

Gürültü faktörlerine göre seçim yaparken, daha düşük değerli dirençlerin daha yüksek değerli alternatiflerine göre daha az gürültüye sahip olduğu unutulmamalıdır.

 

Parazitikler ölçülmesi enzor faktörlerdir, çünkü üreticiler bu bilgileri ürünlerine dahil etmez. CircuitMakers'ın açıkladığı gibi, “uçlar arasında olduğu kadar direnç yüzeyi ile tasarımdaki diğer yapılar (güç veya toprak düzlemleri gibi) arasında da dağılan parazitik kapasitans söz konusudur. Dirençler güç devrelerinde yüksek akımlarla veya RF devrelerinde olduğu gibi yüksek frekanslarda kullanıldığında, parazitikler etkili olabilir”. 

 

Doğru direnci seçerken bu faktörler göz önünde bulundurulmalıdır.