2002 yılında Avrupa Birliği, daha yaygın adıyla RoHS - Tehlikeli Maddelerin Kısıtlanması olarak bilinen 2002/95/EC Direktifi'ni kabul etti. Bu mevzuat, elektrikli ve elektronik bileşenlerin (EEE olarak bilinir) üretiminde belirli malzemelerin kullanımını kısıtlamıştır. Para cezalarından ve diğer yasal sorunlardan kaçınmak için, AB pazarında satılan tüm ürünlerin 1 Temmuz 2006'ya kadar RoHS uyumluluğunu geçmesi gerekiyordu.

RoHS Tarafından Yasaklanan Maddeler

1. Kurşun

2. Cıva

3. Kadmiyum

4. Altı Değerlikli Krom

5. Polibromlu Bifeniller

6. Polibromlu Difenil Eterler

7. Dört Ftalat (DEHP, BBP, BBP, DIBP)

 

Resmi RoHS kılavuzunun açıkladığı gibi, “Kısıtlanan malzemeler çevre için tehlikelidir ve çöp sahalarını kirletir; ayrıca üretim ve geri dönüşüm sırasında mesleki maruziyet açısından tehlikelidir.”

RoHS direktifi, AB içinde ve dışında olsun, AB'de elektronik ve elektrikli ürünler satan tüm şirketler için geçerlidir. Bu düzenlemeler AB dışındaki birçok ülkede benimsenmiş ve geliştirilmiştir ve “EEE bileşenleri, ısı emiciler veya konektörler üzerinde metal kaplama, anodizasyon, kromatlama veya diğer kaplama uygulamaları için metal endüstrisine de uygulanır”.

Cezalar AB ülkesine göre değişir ve para cezaları ile olası hapis cezalarını içerir. Dünyamız cep telefonlarından dronlara, IoT giyilebilir cihazlarından akıllı evlere kadar sayısız elektronik ürüne bağımlı hale gelerek daha da dijitalleştikçe, bu tür düzenlemelere olan ihtiyaç yalnızca artacaktır. İlgili bir başka AB direktifi de WEEE - Elektrikli ve Elektronik Ekipman Atıkları'dır. Ürünlerin uyumlu olması gerekse de, eski parçalar bu kısıtlanmış unsurların bazılarını içerebilir ve uyumlu yeni parçalar için de uygun imha kuralları gerekiyordu. Geri dönüştürülsün ya da imha edilsin, bu bileşenlerin geri dönüşümü, geri kazanımı ve işlenmesi için yönetmeliklere ihtiyaç vardı. WEEE düzenlemeleri 2002/96/EC Direktifi kapsamında ele alınmaktadır.

 

Bir diğer AB düzenlemesi olan Kimyasalların Tescili, Değerlendirilmesi, Yetkilendirilmesi ve Kısıtlanması, yani REACH, RoHS'taki kimyasalları ve daha fazlasını kapsar. REACH, her türlü üretimde kullanılan 197 kimyasalı hedef alır. Amerika Birleşik Devletleri'nde HIPAA, RoHS ve REACH ile aynı kimyasalların birçoğunun kullanımını düzenler. 

 

HIPAA, tıbbi sektörü ve EEP (Dış Uzmanlık ve Ortaklıklar) kurallarını denetler - bu, tıbbi cihazlar ve tıp uzmanları tarafından kullanılan diğer ekipmanları (ofis ekipmanları gibi) üreten herkesin sertifikalandırılmasını da içerir.

Tehlikeli Maddelerin Kısıtlanmasına uyumluluk testleri başlangıçta X-Işını Floresan Spektroskopisi kullanılarak yapılıyordu. Bu XRF metal analizörleri, kısıtlanmış metallerin test edilmesi için hâlâ kullanılmaktadır, ancak dört ftalatın eklenmesiyle birlikte bir çözücü test cihazı da eklenmiştir. 

“Ekstraksiyon çözücüsü daha sonra gaz kromatografisi ile kütle spektrometresi (GC/MS) birleşimi veya alev iyonlaşma tespiti (GC/FID) birleşimi kullanılarak ftalat varlığı açısından analiz edilir,” diye belirtiyor RoHS Kılavuzu.

 

2002'de ilk düzenlemelerin getirilmesinden bu yana, yeni unsurları ve gereksinimleri kapsamak için bir dizi güncelleme yapılmıştır. RoHS, kısıtlanan unsurların sürekli genişleyen bir listesini kapsayan, sürekli gelişen bir kurallar bütünüdür. Kuralları güncel takip etmek, AB'de ürün satan veya üreten herhangi bir işletme için çok önemli bir gerekliliktir.

 

Amerika Birleşik Devletleri'nde, düzenlemelerin çoğu Ticaret Bakanlığı ve onun denetimindeki Ulusal Standartlar ve Teknoloji Enstitüsü (NIST) kapsamına girmektedir. Onların Amerika Birleşik Devletleri Elektrik ve Elektronik Ekipman Uyumluluk Gereksinimleri Kılavuzu , bakanlığın bir diğer birimi olan Tüketici Ürünleri Güvenliği Komisyonu gibi, ABD'deki kurallara ilişkin bilgiler sunmaktadır.