In 2002 nam de Europese Unie Richtlijn 2002/95/EG aan, beter bekend als RoHS - de Restriction of Hazardous Substances (beperking van gevaarlijke stoffen). De wetgeving beperkte het gebruik van bepaalde materialen bij de fabricage van elektrische en elektronische componenten (bekend als EEE). Om boetes en andere juridische problemen te vermijden, moesten alle producten die op de EU-markt werden verkocht vóór 1 juli 2006 RoHS-conform zijn.

De door RoHS verboden stoffen

1. Lood

2. Kwik

3. Cadmium

4. Zeswaardig chroom

5. Polybroombifenylen

6. Polybroomdifenylethers

7. Vier ftalaten (DEHP, BBP, BBP, DIBP)

 

Zoals de officiële RoHS-gids uitlegt, “De beperkte materialen zijn gevaarlijk voor het milieu en vervuilen stortplaatsen, en zijn gevaarlijk in termen van blootstelling op de werkplek tijdens productie en recycling.”

De RoHS-richtlijn is van toepassing op elk bedrijf - binnen en buiten de EU - dat elektronische en elektrische producten in de EU verkoopt. De regelgeving is in veel landen buiten de EU overgenomen en ontwikkeld en “is ook van toepassing op de metaalindustrie voor elke toepassing van metaalplatering, anodiseren, chromaten of andere afwerkingen op EEE-componenten, koellichamen of connectoren”.

Boetes variëren per EU-land en omvatten geldboetes en mogelijke gevangenisstraf. Naarmate onze wereld digitaler wordt en steunt op talrijke elektronische producten, van mobiele telefoons tot drones, van IoT-wearables tot smart homes, zal de behoefte aan dergelijke regelgeving alleen toenemen. Een andere gerelateerde EU-richtlijn is WEEE - Waste from Electrical and Electronic Equipment (afgedankte elektrische en elektronische apparatuur). Terwijl producten conform moeten zijn, kunnen oudere onderdelen enkele van deze beperkte elementen bevatten, en de nieuwe conforme onderdelen hadden nog steeds regels nodig voor de juiste verwijdering. Of ze nu gerecycled of vernietigd worden, deze componenten hadden mandaten nodig voor hun recycling, terugwinning en verwerking. De WEEE-regelgeving wordt behandeld in Richtlijn 2002/96/EG.

 

Een andere EU-regelgeving, Registratie, Evaluatie, Autorisatie, beperking van Chemicaliën of REACH, omvat de chemicaliën in RoHS en meer. REACH richt zich op 197 chemicaliën die in elk type productie worden gebruikt. In de Verenigde Staten reguleert HIPAA het gebruik van veel van dezelfde chemicaliën als RoHS en REACH. 

 

HIPAA controleert de medische sector en zijn EEP-regels (External Expertise and Partnerships) - inclusief de certificering van iedereen die medische apparatuur en andere apparatuur maakt die door medische professionals wordt gebruikt - zoals kantoorapparatuur.

Het testen op naleving van de beperkingen op gevaarlijke stoffen werd oorspronkelijk uitgevoerd met behulp van X-Ray Fluorescence Spectroscopy. Deze XRF-metaalanalysers worden nog steeds gebruikt om te testen op beperkte metalen, maar met de toevoeging van de vier ftalaten werd een oplosmiddeltester toegevoegd. 

“Het extractieoplosmiddel wordt vervolgens geanalyseerd op de aanwezigheid van ftalaten met behulp van gaschromatografie gekoppeld aan massaspectrometrie (GC/MS) of gekoppeld aan vlamionisatiedetectie (GC/FID),” merkt de RoHS-gids op.

 

Sinds 2002, toen de eerste regelgeving werd ingevoerd, hebben er een aantal updates plaatsgevonden om nieuwe elementen en vereisten te behandelen. RoHS is een voortdurend evoluerende set regels die een groeiende lijst van beperkte elementen omvat. Op de hoogte blijven van de regels is een zeer belangrijke vereiste voor elk bedrijf dat producten verkoopt of produceert in de EU.

 

In de Verenigde Staten vallen veel van de regelgevingen onder het Department of Commerce en het National Institute of Standards and Technology (NIST), dat zij overzien. Hun Guide to United States Electrical and Electronic Equipment Compliance Requirements geeft inzicht in de regels in de VS, net als een andere afdeling van het departement - de Consumer Product Safety Commission.