De University of New South Wales School of Materials Science and Engineering onderzoekt een nieuwe manier om e-waste te recyclen met wat zij materiaalmicrochirurgie noemen. Deze microrecyclingstrategie biedt een oplossing om e-waste te benutten als materiaalbron.

“Een poeder, geproduceerd door het vermalen van glas en plastic uit afgedankte computermonitoren, werd verhit tot 2.732º F, wat siliciumcarbide-nanodraden opleverde. Deze werden vervolgens gemengd met vermalen printplaten, op een stalen substraat geplaatst en verhit tot 1.832º F om het koper in de printplaatdeeltjes te smelten, waardoor een verrijkte koper-siliciumcarbide hybride laag ontstond die zich als beschermende coating aan het staaloppervlak hechtte,” legde Engineering 360 uit.

Nieuwe oppervlaktecoatings zijn afgeleid van vermalen en thermisch verwerkte computermonitoren, printplaten en ander elektronisch afval. Bron: Rumana Hossain et al.

Grondige tests toonden aan dat “de toevoeging van de hybride laag de oppervlaktehardheid met ∼125% verhoogde in vergelijking met het basisstaal”. Er werden geen grote scheuren, gaten of afschilfering gevonden bij het testen.

Dit nieuwe proces zou het storten van e-waste op stortplaatsen, wat problemen kan veroorzaken, aanzienlijk verminderen en zou waardetoevoegende coatings kunnen bieden voor andere elektronische componenten.

Zoals ACS Omega uitlegt, verschilt het proces voor het recyclen van e-waste van andere recyclingmethoden, omdat de meeste gerecyclede materialen worden gebruikt om vergelijkbare producten te maken als de producten die worden gerecycled. Glas en plastic worden over het algemeen gebruikt om meer glas en plastic te produceren. 

“Complexe afvalstromen zoals elektronisch afval (e-waste) bestaan echter uit een verscheidenheid aan materialen, die moeilijk in hun oorspronkelijke vorm zijn terug te brengen. Glas, metalen en plastic zitten op zo’n manier in e-waste verwerkt dat het niet haalbaar is om ze te scheiden en verontreiniging te verwijderen voor conventionele recycling. Conventionele recycling vereist ook een groot invoervolume van gelijksoortige materialen, wat niet mogelijk is te verkrijgen uit veel e-wastebronnen zoals printplaten (PCB’s)”.

Microrecycling gebruikt selectieve thermische transformatiemethoden om metalen, keramiek en polymeren uit e-waste te extraheren. Gezien het toenemende probleem van e-waste, zijn methoden nodig om dit probleem aan te pakken.